این شعر و امروز خوندم…. منو یاد تو انداخت
روزها ، پروخالی می شوند
مثل فنجان های چای
درکافه های بعد ازظهر
اما
هیچ اتفاق خاصی نمی افتد
این که مثلاَ
تو ناگهان
درآن سوی میز نشسته باشی.
گاهی، فنجانی
روی کاشی ها می افتد
حواس ما راپرت می کند.
Subscribe to:
Posts (Atom)
